News,  Others,  People,  Post

Üzgünüm Tanrım, Sınavı Geçemedik

Evren yaratıldı. Kusursuzdu. Bu evreni doyasıya yaşayacak bir varlık yaratıldı, insanoğlu! Kusurluydu. Üzgünüm Tanrım!

Bizler yaratıldık ya da büyük patlamayla öyle oluşuverdik ya da evrim geçirdik; her neye inanırsak inanalım ortalama 200 bin yıldır bir şekilde insan olarak evrenin en güzel gezegeninde var oluveriyoruz.

Biz insanoğlu, kendimizi bilinen en zeki varlıklar zannettik. Evrenin başına gelen en akıllı ve iyi varlıklar olduğumuzu düşündük. Bence evrenin sonunu getirmek için yaratılmış varlıklarız. Böyle düşününce görevini yapan varlıklar olarak düşünülebilir ki, dünyada olup bitene bakınca bana daha mantıklı geliyor.

Image for post
Üzgünüm Tanrım
İnsanlar;

Bu uzaktan çerçevelemeyi biraz daha yakınlaştırırsak; dünyaya şöyle bir bakalım. Sivrisinekler bulaştırdıkları hastalıklarla her yıl 660 000- 1 000 000 arası insan ölümüne sebep oluyor. Peki biz insanlar! Her yıl en çok insan ölümüne sebep olan varlıklar; insanlar! Sivrisineklerden bile daha fazla… Nasıl bir zekiliktir bu, nasıl bir iyiliktir?

Dünya’da insanoğlu var olduğundan beri, bencilce kendi alanını korumaktan ve kendi alanı uğruna ya da başka bir uğurda birbirini öldürmekten hiç vazgeçmemiş. Bizler nasıl bu kadar acımasız, vicdanlarını köreltmiş ama hala iyilik isteyen bireyler olabiliyoruz. Nasıl bir tezatlıktır bu! Bugün iyi olmaya çalışan insanlar olarak canlı canlı izlediğimiz savaşları, ölen gepegenç harika evlatları, savaştan kaçmak için cebinde parasız, yemeksiz, aç, yorgun, korku içinde sadece yaşamak için, çocuklarını güvenli tutabilmek için yer arayan insanların zulmünü izliyoruz. Sosyal medyalarda üzüntümüzü paylaşıyoruz; elimizden geleni yapmak için uğraşıyoruz; ama kötü insanları bir türlü püskürtemiyoruz. Aksine artıyorlar. Siyasetten anlamam ama gördüğüm; Avrupa aman mülteciler bize gelmesin diye kendini paralıyor, Amerika yabancılar ülkeye gelmesin diye politikalar üretiyor, Asya’ da binlerce insan virüsten ölmekle beraber bütün dünyaya yayılıyor, Afrika zaten oldum olası büyük denilen sömürgeci ülkelerden çekiyor. Dünya’nın dört bir yanında insanlık ağlıyor!

Image for post
Üzgünüm Tanrım
Gelecek;

George Orwell’ in 1984 kitabını okumayan varsa şiddetle tavsiye ederim. Dünyanın geleceğini anlattığına gittikçe daha fazla inanıyorum maalesef. Ne yapabiliriz? İyi olmaya çalışan insanlar ne zaman devranı döndürecek? Daha ne kadar acı çekilmesi gerekiyor? Nedir bu köpek dalaşı? Gazeteciler, televizyoncular yıllardır minicik bebeklerin sahile vuran bedeni, açlıktan soğuktan ağlayan minik melek yüzlerini, sokaklarda, çadırlarda yaşamaya çalışan, yaşamak için bir yol arayan insanların dramının fotoğraflarını, belgesellerini çektiler; bütün dünya basınına verdiler. Üzüldük; hep üzüldük… Peki bunun olmasını nasıl engelleyebileceğiz? Ne zaman, ne yapabileceğiz? Ne zaman bu devletler -senin benim dalaşını- bırakacak da, bu dünyanın bizim olduğunun farkına varacaklar? Sadece suçlular politikacılar değil belki de, onlara oy verenler var; kendi ülkesindeki yabancılara ikinci sınıf muamelesi yapan halktan insanlar var; kendi ülkesindeki kendi vatanından olan sadece farklı etnik gruptan olan insanları küçümseyenler var.

Image for post
Üzgünüm Tanrım

’Kınamayınız, kınadığınız şey başınıza gelmedikçe ölmezsiniz‘.

“Arınma Gecesi” diye bir film var. Filmin konusu senede 1 gün suç serbet! Gerçek hayatta senede 1 gün iyilik serbest olsa keşke; o tadı alınca, zaten her gün yapmak ister insan.

Ortadoğu kaynamış, insanlar evlerinden bomba sesleri duyarak kaçıyor, çocuklar perişan 🙁

Asya’da başlayan dünyaya yayılan bir virüs bütün insanlığa korku saldı!

Ve daha bir çok kötü olay…

Image for post
Üzgünüm Tanrım
İsyan;

Evet belki dünyada güzel şeyler de oluyor. Olan güzel şeyler belki de konuşulmuyor; ama demek ki yeterince olmuyor ki konuşulmuyor. Bunun din, inanış vs ile bir bağlantısı olması gerekmez. İnsanız, insanlığımızdan haberimiz yok! Bana dokunmayan bin yaşasın diyor sanki insanlık. İnsanlar savaşlarda ölüyor, salgın hastalıktan ölüyor, açlıktan ölüyor ve ölenler, sadece 7 milyar insan nüfusundan bir kaçı olarak kalıyor. İsimleri, kimlikleri her şey unutulup gidiyor. Neden yaşıyoruz ki? Bu dünyaya gelmemiz hiçbir şey ifade etmiyorsa, öldüğümüzde adımız, kimliğimiz bile hatırlanmayacaksa neden yaşıyoruz? İşte insan hayatı bu kadar değersizleştirildi! Büyük pencereden bakınca bir hiçlikten, nüfus eksilmesinden ibaret oldu. Çin konsolosunun söylediği gibi; ‘onlar sayı değil, can’. Günümüzde kaç kişi bunu hissedebiliyor acaba?

Image for post
Üzgünüm Tanrım

İlknur Yıldız

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir